RefractedMemoryArt

De foto die je bijna verwijderd had

De meesten van ons hebben duizenden foto's, maar bijna geen enkele hangt aan de muur. Ze staan ​​op een telefoon, worden twee seconden bekeken en verdwijnen dan weer onder nieuwere foto's. De mooiste foto's zijn vaak de foto's die mensen bijna verwijderen omdat ze niet perfect zijn: een kind midden in een lachbui, een hond die voor de deur wacht, de handen van een oma.
Dat zijn de exemplaren die ik wil hebben. Daar komt deze winkel vandaan.

Wat ik maak

Er is niets op het oppervlak gedrukt. Elk stuk begint als een massief blok optisch K9-kristal, het ultratransparante materiaal dat voor lenzen wordt gebruikt, zonder groene tint en zonder luchtbellen. Uw afbeelding wordt met een laser in het midden van dat blok gegraveerd, in drie dimensies.

Hoe het in de praktijk werkt

Het helpt om je een matrixprinter voor te stellen, alleen landen de puntjes dan in glas in plaats van op papier. Ik focus een UV-laser op een precies punt in het kristal, en op elk punt creëert de energie een microscopische breuk, een klein deeltje dat licht opvangt en verstrooit. Je foto wordt gereconstrueerd uit honderdduizenden van die deeltjes, die over de hele dikte van het blok verspreid zijn.
Dat laatste aspect maakt het anders dan een afgedrukte foto. Er is geen inkt en geen pixelraster. Als je dichtbij komt, kun je de individuele lichtpuntjes in het glas zien hangen, en omdat ze zich op verschillende diepten bevinden, verschuift en verandert het beeld naarmate het licht en je kijkhoek veranderen.

Het deel dat niemand ziet

Voordat ik begin met graveren, besteed ik veel tijd aan uw foto. Ik maak hem schoon en repareer wat ik kan, en bestudeer hem vervolgens op diepte. Een foto is plat; een gravure niet. Ik moet beslissen wat naar voren moet komen en wat op de achtergrond moet blijven, anders lijkt het resultaat op een foto die in een doos is opgesloten in plaats van iets levends in het kristal.
Moeilijk te bewerken foto's komen in dezelfde wachtrij als makkelijke. Oude gescande afdrukken, foto's die 's nachts met een telefoon zijn genomen en dieren met een donkere vacht, zoals zwarte honden, vereisen extra werk. Dat werk voer ik uit voordat ik u vertel wat mogelijk is. Als een foto echt niet te redden is, zeg ik dat liever meteen dan dat ik uw geld aanneem en u iets teleurstellends lever.

Waarom kristal?

Omdat de afbeelding ín het materiaal zit, niet erop. Er is niets aan de oppervlakte dat kan slijten. Het vervaagt niet in zonlicht, er is geen coating die kan afbladderen en het blok is massief. Over dertig jaar zal het er precies zo uitzien als op de dag dat het aankomt, en dat is nu juist de bedoeling van een aandenken.

Het verzorgen ervan

Behandel het als goed glaswerk. Het is steviger dan het lijkt en kan prima tegen een stootje, maar laat het niet op een harde vloer vallen. Een zachte doek is voldoende. Zet het bij een raam voor daglicht, of op een verlichte ondergrond om het te laten stralen, en je zult begrijpen waarom ik er nooit genoeg van krijg.

Stuur me je foto.

Het hoeft niet professioneel te zijn. Het moet er eentje zijn waar je steeds weer naar terugkeert. Stuur het op en ik zal je eerlijk vertellen wat ik ermee kan doen.

The photo you almost deleted

Most of us have thousands of photographs and almost none of them on a wall. They live on a phone, seen for two seconds at a time, then buried under newer ones. The best ones are usually the ones people almost delete because they are not perfect: a kid mid-laugh, a dog waiting at the door, a grandmother's hands.
Those are the ones I want. That is where this shop came from.

What I make

Nothing is printed on the surface. Each piece starts as a solid block of optical K9 crystal, the ultra-clear material used for lenses, with no green tint and no bubbles inside. Your image is engraved into the middle of that block by laser, in three full dimensions.

How it actually works

It helps to picture a dot matrix printer, except the dots land inside glass instead of on paper. I focus a UV laser to a precise point inside the crystal, and at each point the energy creates a microscopic fracture, a tiny speck that catches and scatters light. Your photograph is rebuilt from hundreds of thousands of those specks, arranged through the whole depth of the block.
That last part is what makes it different from a printed photograph. There is no ink and no pixel grid. If you lean in close you can see the individual points of light hanging in the glass, and because they sit at different depths, the image shifts and changes as the light and your viewing angle change.

The part nobody sees

Before any engraving happens, I spend real time on your photo. I clean it up and repair what I can, then study it for depth. A photograph is flat; an engraving is not. I have to decide what should come forward toward you and what should sit back, or the result looks like a picture trapped in a box rather than something alive inside the crystal.
Hard photographs go in the same queue as easy ones. Old scanned prints, phone shots taken at night, and dark-coated animals such as black dogs all need extra work, and I do that work before telling you what is possible. If a photo genuinely cannot be saved, I would rather say so up front than take your money and deliver something disappointing.

Why crystal

Because the image is inside the material, not on it. There is nothing on the surface to wear away. It does not fade in sunlight, there is no coating to peel, and the block is solid. In thirty years it will look exactly as it does the day it arrives, which is rather the point of a keepsake.

Looking after it

Treat it like good glassware. It is tougher than it looks and handles everyday life perfectly well, but it is not something to drop on a hard floor. A soft cloth is all it needs. Put it near a window for daylight, or on a lit base to make it glow, and you will see why I never get tired of this.

Send me your photo

It does not need to be professional. It needs to be the one you keep going back to. Send it over and I will tell you honestly what I can make from it.