MOROff

MOROF (Fabio Moro, 1972) woont en werkt in Genua (Italië). Sinds 1998 werkt hij als tattoomaker. In 2004 opende hij een studio in het historische centrum van Genua, bekend op internationaal niveau dankzij zijn aanwezigheid op enkele van de meest interessante Europese tattoo-conventies.
MOROF voert ook een breder artistiek onderzoek uit waarbij andere dan zijn gebruikelijke potloodstijl wordt geschilderd en wordt samengewerkt met jonge hedendaagse kunstgalerijen.
Zijn werken op doek worden altijd gekenmerkt door een fijne ironische opvatting.
Ik stel me mijn creatieve proces voor als de structuur van een boom met zijn vele takken en wortels.
De perceptie is dat we ook levende bomen zijn, het kan overeenkomsten in ons intieme leven brengen, en het is niet toevallig dat de boom meditatie, contemplatie, concentratie oproept, het is de eerste partner/metgezel die de natuur biedt.

De boom wordt ook beschouwd als een symbool van eenheid tussen/tussen continu en discontinu.

Vaak neem ik wegen waarvan ik niet precies weet waar ze naartoe leiden, andere keren heb ik het gevoel een eindeloze weg te hebben geopend en vol licht!

-Ik voel me aangetrokken tot schilderen als eerste expressievorm (opnieuw,

-Ik ben eerst schilder en daarna tattoo-maker) en ik hou er vooral van om steeds tussen verschillende dingen te wisselen; talen mixen, experimenten doen, mezelf op natuurlijke wijze met de stromen laten meestromen. Kunst is een discipline, maar hier bedoel ik niet gedwongen worden, maar standvastig worden, plezier hebben, geamuseerd worden en zich niet vervelen.
Het is moeilijk om mijn activiteit in enkele woorden uit te leggen, ik bewandel een zeer polyhedrisch artistiek pad.


Van de materie/onderwerp tot de geest hebben Jean Dubuffet en ''l'art brut'' veel artistieke loop beïnvloed.

Ik heb altijd rekening gehouden met arme elementen, en ik laat me graag een beetje leiden door hun inherente kenmerken in hetzelfde materiaal.
Ik hou ervan onconventionele materialen te recyclen en ze ook te zien onder de lens van de technologie, waarbij ik altijd de voorkeur geef aan een handmatige oplossing, ambachtelijk maken, waarbij ik absoluut het tastbare contact met de materie niet verlies.

Na een eerste mentale uitwerking (verbindingen van verre herinneringen, mediteren), stap ik over naar een visuele oefening gemaakt om beelden en besmetting te zien, om door te gaan naar een derde fase die ik definieer van 'sedimentatie' en van innerlijk luisteren.

Op een geschikt moment is er behoefte om met deze interne vibratie (visie) op de proppen te komen die me schudt en opwindt vanwege alle creatieve actie, en hier worden die arm en de hand bondgenoten om het [dictatie van bezienswaardigheden] te volgen, het gebaar dat komt van binnenuit.

MOROF (Fabio Moro b.1972) lives and works in Genoa (Italy). From 1998 he works as a tattoo maker. In 2004 he opened a studio in the historical center of Genoa known on an international level thanks to its presence to some of the most interesting European tattooconvention.
MOROF also carries on a wider artistic research that involves painting other than his usual pencil style and the collaboration with young contemporary art galleries.
His works on canvas are always characterized by a fine ironic conception.
I imagine my creative process as the structure of tree with its multi-ways of branches and roots.
The perception is that we are also living trees, it can bring correspondences in our intimate, and not by chance that the tree evokes meditation, contemplation, concentration, it’s the first partner/companion that the nature offers.

The tree is also considered a symbol of union between/among continuous and discontinuous.

A lot of times I take roads that I don’t exactly know where they lead, other times I have the feeling to have opened an endless road and full of light!

-I'm attracted by painting as first expression form (again,

-I'm first painter then tattoo maker) and mostly I love switching between different things all the time; mixing languages, making experiments, letting myself flow with the streams naturally. Art is a discipline but here I don't mean getting forced but getting firm, having a good time, getting amused not bored.
It's difficult to explain my activity in few words, I walk on a very polyhedric artistic path.


From the matter/subject to the spirit, Jean Dubuffet and ''l’art brut'' have influenced may artistic run.

I have always considered poor elements, and I love to let my carry a little from their inherent characteristic in the same material.
I love recycling unconventional materials and also to see them under the lens of the technology, always preferring a manual solution, handicraft of making, absolutely not losing the tactile contact with the matter.

After a first mental elaboration (connections of remote memories, meditate), I step to a visual exercise made to see images and of contamination, to move on to a third stage that I define it of ‘sedimentation’ and of inner listening.

At a convenient time there is a need to come up with this internal vibration (view) that shakes me and excited me for all the creative action and here that arm and the hand become allies to follow the [dictation of sights], gestural that comes from inside.