Dit kookboek was een huwelijksgeschenk. In Beieren in 1956 betekende dat alles.
This cookbook was a wedding gift. In 1956 Bavaria, that meant everything.
In 1956 trouwde een jonge vrouw genaamd Erna Paul in het naoorlogse Beieren. Als huwelijksgeschenk kreeg ze een exemplaar van het Bayerisches Kochbuch – een dik, praktisch Beiers kookboek gedrukt in het oude Fraktur-lettertype, een schrift dat de meeste mensen tegenwoordig niet meer kunnen lezen. Ze bewaarde het haar hele leven.
Erna was mijn moeder. Ze is er niet meer. Het boek niet.
Ik heb het recept voor recept vertaald – niet alleen de ingrediënten en stappen, maar ook de context. Hoe Beieren er in 1956 uitzag. Wat het betekende om in de jaren na de oorlog zelf te koken. Wie de vrouwen waren die deze keukens draaiende hielden. Elk recept in deze winkel heeft zo'n verhaal.
Het boek is opgedragen aan Erna en aan Babette Martin, haar grootmoeder, de standvastige en liefdevolle vrouw die het gezin door werkelijk moeilijke jaren heen bijeenhield. De winkel is naar haar vernoemd.
Dit zijn echte recepten uit een echt kookboek, cadeau gedaan aan een echte vrouw op haar trouwdag. Ik vertaal ze, pas ze aan voor de moderne Amerikaanse keuken en stuur ze naar mensen die nog steeds geloven dat eten een rijke geschiedenis heeft die het waard is om te bewaren.
Dat is wat Babette's Table is.
In 1956, a young woman named Erna Paul was married in postwar Bavaria. As a wedding gift she was given a copy of Bayerisches Kochbuch — a thick, practical Bavarian cookbook printed in old Fraktur typeface, the kind of script most people today can't read. She kept it her whole life.
Erna was my mother. She's gone now. The book is not.
I've been translating it recipe by recipe — not just the ingredients and steps, but the context. What Bavaria looked like in 1956. What it meant to cook from scratch in the years after the war. Who the women were who kept these kitchens running. Every recipe in this shop comes with that story attached.
The book is dedicated to Erna, and to Babette Martin — her grandmother, the steady and loving presence who held the family together through genuinely hard years. The shop is named for her.
These are real recipes from a real book, given to a real woman on her wedding day. I translate them, adapt them for modern American kitchens, and send them to people who still believe that food carries history worth keeping.
That's what Babette's Table is.