Zestaw 4 egipskich kanopów artystycznych synowie Horusa, ciemnobrązowe, wykonane w Egipcie

czterech synów Horusa: Hapy - Duamutef - Imsety - Qebehsenuef
Czterech synów Horusa to grupa czterech bogów w religii egipskiej, którzy w zasadzie byli personifikacjami czterech urn kanopskich, które towarzyszyły zmumifikowanym ciałom.

''Przedmiot jest używany, a na krawędzi jednej z głów znajduje się niewielkie pęknięcie.''

Wyprodukowano w Egipcie
typ: urny kanopskie
styl: Antyk i wystrój
waga: 1.500 kg
Marka: Onuris


Wysyłka
Wysyłka następuje w ciągu trzech dni roboczych od momentu zaksięgowania wpłaty, zazwyczaj wcześniej.
Usługa wysyłkowa DHL Express


Zapłata
Akceptujemy płatności za pomocą PayPal

Zadowolenie klienta jest dla nas bardzo ważne.
Jeżeli masz jakiś problem ze swoim zamówieniem,
Skontaktuj się z nami, a dołożymy wszelkich starań, abyś był zadowolony.

Zapraszamy do odwiedzenia naszego sklepu, aby sprawdzić inne dostępne produkty!
Dziękujemy za zakupy w sklepie Onuris.



Historia

Czterech synów Horusa było grupą czterech bogów w religii egipskiej, którzy byli zasadniczo personifikacjami czterech urny kanopskiej, które towarzyszyły zmumifikowanym ciałom. Ponieważ uważano, że serce ucieleśnia duszę, pozostawiano je w ciele. Uważano, że mózg jest jedynie źródłem śluzu, więc sprowadzono go do postaci płynnej, usunięto metalowymi hakami i wyrzucono. Pozostał żołądek (i jelito cienkie), wątroba, jelito grube i płuca, które usunięto, zabalsamowano i przechowywano, każdy organ w osobnym urnie. Były czasy, kiedy balsamiści odchodzili od tego schematu: w czasie XXI dynastii balsamowali i owijali wnętrzności, a następnie umieszczali je z powrotem w ciele, podczas gdy urny kanopskie pozostały pustymi symbolami.

Kanopy używane przez starożytnych Egipcjan w procesie mumifikacji do przechowywania i przechowywania wnętrzności ich właściciela na życie pozagrobowe. Były one zazwyczaj rzeźbione z wapienia lub wykonane z ceramiki.

Te dzbany były używane przez starożytnych Egipcjan od czasów Starego Państwa do czasów Okresu Późnego lub Okresu Ptolemeuszów, w którym to czasie wnętrzności były po prostu owijane i umieszczane razem z ciałem. Wnętrzności nie były przechowywane w pojedynczym dzbanie kanopskim: każdy dzban był zarezerwowany dla konkretnych organów. Nazwa „kanopiczny” odzwierciedla błędne skojarzenie wczesnych egiptologów z grecką legendą o Kanopusie.

Kanopy kanopskie ze Starego Państwa rzadko były opatrzone napisami i miały prostą pokrywę. W Średnim Państwie napisy stały się bardziej powszechne, a pokrywy często miały kształt ludzkich głów. W XIX dynastii każda z czterech pokryw przedstawiała jednego z czterech synów Horusa jako strażników organów.

czterech synów Horusa: Hapy - Duamutef - Imsety - Qebehsenuef