Artist Statement het verhaal van Butterfly Cry Artist
Artist Statement the Story of Butterfly Cry Artist
Geboren in een huurkazerne in Glasgow in 1961, verliet ik de school met een stuk papier (geen certificaten) waarin stond dat ik doof was en het beste zou kunnen werken in een lawaaierige omgeving, omdat iedereen op dezelfde manier achtergesteld zou zijn.
Geboren onder het beeld van Christus van Sint Johannes van het Kruis door Salvador Dali; dit schilderij in Kelvingrove Art Gallery plantte het zaadje voor een liefde voor kunst en wekte met zijn dynamische perspectief en monumentale schaal de ziel van dit dove kind uit Drumchapel.
Toen ik als volwassene voor het eerst een stuk houtskool oppakte en begon te tekenen, was het een versie van Dali's Christus van Johannes van het Kruis die ik maakte.
Na tien jaar in lawaaierige omgevingen te hebben gewerkt, begon mijn echte opleiding: in een Merseyside Unemployed Resource Centre. In mijn opleiding tot functionaris voor welzijnsrechten kreeg ik honger naar onderwijs. In het mentaal scherpzinnig worden in het recht, de politiek en de geschiedenis die het verenigings- en welzijnswerk informeren, vond ik, met naïviteit, mezelf.
Mijn kunstpraktijk is geïnspireerd door de dubbele en gelijke passies van mijn leven: een passie voor creatieve kunsten en gepassioneerde campagne voeren voor sociale rechtvaardigheid.
Ik ben altijd betrokken geweest bij de kunsten door middel van theater, film, regie en spoken word performance. Lange tijd moest ik schreeuwen, en ik gebruikte mijn optreden om publiekelijk te schreeuwen, over misstanden en ongelijkheid waarvan ik getuige was in reguliere diensten, om te schreeuwen voor sociale rechtvaardigheid en om te onderwijzen namens stille minderheden.
Mijn schilderij is zowel de katalysator als de vrucht van een persoonlijke reis naar vrede. Voor mij belichaamt het proces die slingerbeweging van individualiteit (doof isolement) naar een behoefte om gerelateerd te zijn. Het schilderij is niet zomaar een afgewerkt product, maar het begin van een gesprek. Als kunstenaar heb ik er altijd naar gestreefd om iets te creëren dat krachtig tot andere mensen kan spreken, en dat de grootste menselijke honger voedt: de zoektocht naar betekenis.
Mij is verteld dat ik een purist ben. Ik vraag me af of ik een buitenstaander ben, zonder formele opleiding of training in kunst. Maar ik wil Puur zijn en mijn eigen weg vinden, hopelijk niet gestroeid door ontvangen wijsheid en vooroordelen.
Ik schilder meestal op vrij grote doeken, tot 5ft (1,5 meter), in een studio ter grootte van een cel, met een penseel ter grootte van een eyeliner: en elke kleine slag is als een fluistering van alles, van mij helemaal als persoon. Fluisteringen die een gewaagde uitspraak worden, een uitspraak die de regels van de waarneming verandert.
Ik ben momenteel bezig met 3 hoofdwerken, waarvan de belangrijkste een serie is rond het onderwerp van de Mexicaanse kunstenaar Frida Kahlo. Ik heb een heel letterlijk soort empathie met Frida Kahlo, gerelateerd aan mijn eigen handicaps. De thema's gaan over verlies, gebrokenheid... en de ontembare veerkracht van de menselijke geest. Ik onderzoek de kracht van creativiteit bij het omzetten van lijden in schoonheid, het bewerkstelligen van genezing en het maken van vrede.
Vlinder Huilen
Kapot... Blut
Mooie Last
Huilen... Tot ziens
Lie, Lay, Laid
Born in a Glasgow tenement in 1961, I left school with a piece of paper (no certificates) stating that I was deaf and would be best employed in a noisy environment as everyone would be similarly disadvantaged.
Born under the image of Christ of St John of the Cross by Salvador Dali; this painting in Kelvingrove Art Gallery planted the seed for a love of art, and, with its dynamic perspective and monumental scale, awakened the soul of this deaf kid from Drumchapel.
When I first picked up a piece of charcoal as an adult and started to draw, it was a version of Dali's Christ of St John of the Cross which I created.
Following a decade working in noisy environments, my real education began: in a Merseyside Unemployed Resource Centre. Training to become a Welfare Rights officer, I became hungry for education. In becoming mentally astute in the law, politics and history that inform union and welfare work, I found, with naivety, myself.
My fine art practice is informed by the dual and equal passions of my life: a passion for creative arts, and passionate campaigning for social justice.
I have always been involved in the arts through theatre, film, directing, and spoken word performance. For a long time I needed to shout, and I used my performance to shout publically, about abuses and inequality I witnessed in mainstream services, to shout out for social justice, and educate on behalf of silent minorities.
My painting is both the catalyst and the fruition of a personal journey towards peace. For me the process epitomises that pendulum swing from individuality (deaf isolation) to a need to be related. The painting is not just a finished product, but the start of a conversation. As an artist I have always striven to create something that can speak powerfully to other people, and that feeds the greatest of human hungers: the search for meaning.
I have been told I am a Purist. I wonder if I am an Outsider, having no formal education or training in Art. But I want to be Pure and find my own way, hopefully uncorrupted by received wisdom and prejudices.
I paint usually on quite large canvases, up to 5ft (1.5 metres), in a studio the size of a cell, with a brush the size of an eye-liner: and every little stroke is like a whisper of everything, of me totally as a person. Whispers that become a bold statement, a statement that changes the rules of perception.
I am currently engaged in 3 main bodies of work, the most important of which is a series around the subject of the Mexican Artist Frida Kahlo. I have a very literal kind of empathy with Frida Kahlo, related to my own disabilities. The themes are around loss, brokenness... and the indomitable resilience of the human spirit. I am exploring the power of creativity in converting suffering into beauty, effecting healing, and making peace.
Butterfly Cry
Broken... Broke
Beautiful Burden
Cry... Goodbye
Lie, Lay, Laid