FeintRule

Ik kocht een Kindle Scribe in de verwachting dat die mijn notitieboekje op mijn bureau zou vervangen. Daarna ging ik op zoek naar een planner die ik erop kon zetten.

Alles wat ik aantrof was hetzelfde: een kalender. Uurkolommen van 8.00 tot 18.00 uur, kleine vakjes voor afspraken en, als je geluk had, ergens aan de zijkant vier regels voor een takenlijst. Wat omgekeerd was. Mijn kalender wist al van mijn afspraken af – hij had me er de hele ochtend al aan herinnerd. Wat hij me niet kon vertellen, was welke van de veertig dingen op mijn lijst vandaag nou echt belangrijk waren.

Dus heb ik in plaats daarvan de planner gebouwd die ik wilde hebben.

Het is gebaseerd op twee ideeën die ouder zijn dan ik. Doe eerst het moeilijkste, meest vermijdbare, voordat de dag volloopt met de prioriteiten van anderen. En beperk het aantal taken dat je op je neemt: één grote taak, drie middelgrote, vijf kleine. Negen dingen. Dat is het maximum, en dat maximum is precies de bedoeling – een lijst die je niet kunt afmaken is geen plan, maar een wens.

Het onderdeel waar ik het meest koppig over ben, is de kolom voor overgedragen taken. Dat is het eerste wat je elke ochtend invult, gekopieerd van gisteren. Voor elk item dat je meeneemt, moet je een beslissing nemen: doe het vandaag, verplaats het naar de hoofdlijst, of geef toe dat je het nooit gaat doen en streep het door. Alles wat drie dagen achter elkaar wordt overgedragen, is ofwel belangrijker dan je doet voorkomen, ofwel iets wat je eigenlijk niet van plan bent te doen. Het is de moeite waard om beide uit te zoeken.

Alles is voorzien van hyperlinks, want een PDF van 1300 pagina's waar je doorheen moet scrollen is nutteloos. Tik op een datum en je komt direct op die dag terecht. En elke planner wordt geleverd in vier edities — Kindle Scribe, Scribe Colorsoft, reMarkable 2 en Paper Pro — die elk zijn ontworpen voor de specifieke schermverhoudingen van het betreffende model, in plaats van te worden geschaald. Zo vult de planner het scherm perfect en landt de pen precies waar je hem verwacht.

Als er iets niet werkt op je apparaat, stuur me dan een bericht. Ik los het liever op dan dat je met een bestand blijft zitten dat niet opent.

I bought a Kindle Scribe expecting it to replace the notebook on my desk. Then I went looking for a planner to put on it.

Everything I found was the same thing: a calendar. Hourly columns from 8am to 6pm, little boxes for appointments, and somewhere down the side, if you were lucky, four lines for a to-do list. Which was backwards. My calendar already knew about my meetings — it had been reminding me about them all morning. What it couldn't tell me was which of the forty things on my list actually mattered today.

So I built the planner I wanted instead.

It rests on two ideas older than I am. Do the hardest, most avoidable thing first, before the day fills up with other people's priorities. And cap how much you take on: one big task, three medium, five small. Nine things. That's the ceiling, and the ceiling is the point — a list you can't finish isn't a plan, it's a wish.

The part I'm most stubborn about is the roll-over column. It's the first thing you fill in each morning, copied from yesterday. Every item you carry gets a decision: do it today, move it to the master list, or admit you're never doing it and cross it out. Anything that rolls over three days running is either bigger than you're pretending or something you don't actually intend to do. Both are worth finding out.

Everything is hyperlinked, because a 1,300-page PDF you have to scroll through is useless. Tap a date, land on that day. And every planner ships in four editions — Kindle Scribe, Scribe Colorsoft, reMarkable 2 and Paper Pro — each built to that specific screen's proportions rather than scaled to fit, so it fills the display properly and the pen lands where you expect.

If something doesn't work on your device, message me. I'd much rather fix it than leave you sitting there with a file that won't open.