Gebaseerd op waarheid. Geworteld in de tijd.
Founded in truth. Rooted in time.
Tavish & Bishop Timepieces is niet ontstaan in een directiekamer, maar vanuit het rustige, persoonlijke ritme van een man die zijn hele leven gefascineerd was door tijd. Onze oprichter, geboren in 1976, groeide op in het Laurentische gebergte van Quebec, waar het leven een langzamer, bedachtzamer tempo had. Met familiebanden met Harrington en Kilmar, en diepe wortels in de rustige heuvels ten noorden van Montréal, is zijn verhaal er een dat veel inwoners van Quebec zullen herkennen – een verhaal gevormd door winterse stilte, zomerse rivieren en het geluid van een tikkende wandklok die 's nachts door de gang galmt. Als kind lag hij in bed te luisteren naar het gestage tikken van de keukenklok, gefascineerd door de constante trillingen. Lang voordat hij iets begreep van echappementen of balansveren, begreep hij dat er iets belangrijks was aan dat ritme. Zijn moeder gaf hem later zijn eerste twee quartzhorloges, en hoewel hij het verschil tussen een batterij en een veer nog niet kende, zat de fascinatie al diep in zijn botten. Zijn vader schonk hem later zijn eerste automatische horloge: een verguld Bulova-horloge uit circa 1973, dat hij oorspronkelijk van de vrouw die later zijn echtgenote zou worden, aan zijn vader had gekregen. En daar begint dit verhaal pas echt.
Wat begon als kinderlijke nieuwsgierigheid, groeide langzaam uit tot eerbied. In de loop der tijd bestudeerde hij uurwerken van over de hele wereld – Zwitsers, Japans, Duits, Frans, Amerikaans en Chinees – elk met hun eigen tradities, innovaties en bijdragen aan de moderne horlogemakerij. Tavish & Bishop is niet ontstaan vanuit conventies. Het kwam voort uit een geest die erop gericht was om op te merken wat anderen over het hoofd zien, om patronen te volgen – maar nooit blindelings. Je zou kunnen zeggen dat het perspectief… afwijkend was. Dat is wat ons werk zo bijzonder maakt. Onze reis begon met het restaureren van vintage uurwerken – Zwitserse, Japanse en Chinese vergeten kalibers die stil waren gevallen. Niet voor de verkoop, maar uit eerbied. Om ze weer tot leven te wekken, moesten we luisteren. En lang genoeg luisteren betekende leren hoe we iets nieuws konden creëren. Zo leerden we onze eigen uurwerken te bouwen – niet om trends na te jagen, maar om een nalatenschap te creëren.
Tavish & Bishop Timepieces is geen heropleving van iets ouds of de creatie van iets nieuws. Het is een verklaring: tijd is van iedereen. En schoonheid, net als beweging, moet gedeeld worden.
Een verhaal waar we nog steeds met een glimlach aan terugdenken:
Nog niet zo lang geleden vroeg een buurman me om de batterij van het horloge van zijn vrouw te vervangen – een cadeau dat hij haar jaren eerder had gegeven. Ze droeg het, ook al tikte het niet meer. 'Waarom draag je een horloge dat niet werkt?' vroeg hij. Ze haalde haar schouders op. 'Omdat ik het mooi vind.' Hij keek me een beetje verbaasd aan, maar duidelijk ontroerd. Ik knikte naar zijn hand. 'Je draagt je trouwring, toch? Die geeft de tijd niet aan.' Hij aarzelde even en glimlachte toen. 'Zij ook,' zei ik. 'Alleen om haar pols.' Dat is wat we hier maken – uurwerken die ertoe doen, zelfs als ze niet meer tikken. Want schoonheid, betekenis en verbondenheid hoeven niet van stroom te worden voorzien om gevoeld te worden.
Tavish & Bishop Timepieces was born not from a boardroom, but from the quiet, personal rhythm of a man’s lifelong fascination with time. Born in 1976, our founder was raised in the Laurentian Mountains of Quebec, where life moved at a slower, more deliberate pace. With family ties to Harrington and Kilmar, and roots that run deep in the quiet hills north of Montréal, his story is one many Quebecers will recognize — one shaped by winter silence, summer rivers, and the sound of a ticking wall clock echoing down the hallway at night. As a child, he would lie in bed listening to that steady tick coming from the kitchen clock, amazed at how constant it was. Long before he understood escapements or balance springs, he understood that something about that rhythm mattered. His mother later gave him his first two quartz watches, and while he didn’t yet know the difference between a battery and a mainspring, the fascination was already deep in his bones. His father later gifted him his first automatic timepiece — a gold-plated Bulova from circa 1973, originally given to his father by the woman who would become his wife. And that’s where this story truly begins.
What began as childhood curiosity slowly matured into reverence. Over time, he studied movements from all over the world — Swiss, Japanese, German, French, American, and Chinese — each with their own traditions, innovations, and contributions to modern watchmaking. Tavish & Bishop wasn’t born from convention. It came from a mind wired to notice what others overlook, to follow patterns — but never blindly. You could say the perspective was… divergent. That’s what makes our work different. Our journey began by restoring vintage movements — Swiss, Japanese, Chinese forgotten calibers that had gone silent. Not for resale, but for reverence. To bring them back was to listen. And to listen long enough was to learn how to create something new. This is how we learned to build timepieces of our own — not to chase trends, but to craft legacy.
Tavish & Bishop Timepieces is not a revival of something old or the creation of something new. It is a declaration: That time belongs to everyone. And beauty, like movement, must be shared.
A story we still smile about:
Not long ago, a neighbor asked for help replacing the battery in his wife’s watch — a gift he had given her years before. She was wearing it, even though it had stopped ticking. “Why wear a watch that doesn’t work?” he asked. She shrugged. “Because I like it.” He looked over at me a little bewildered, but clearly touched. I nodded toward his hand. “You’re wearing your wedding ring, aren’t you? It doesn’t tell time.” He paused, then smiled. “So is she,” I said. “Just on her wrist.” That’s what we build here — timepieces that matter even when they stop ticking. Because beauty, meaning, and connection don’t need to be powered to be felt.