TIMIDDesign

Zolang ik mezelf ken, ben ik altijd een grote sluwe meid geweest.
Wat haken betreft, heb ik echter nooit het geduld gevonden om te gaan zitten en het te leren. Ik dacht altijd dat het een "oma" -hobby was en saai. Iets veel te vervelend dat mijn kleine eekhoornbrein niet kon doorgronden terwijl ik ging zitten leren.

Toen werd ik op een dag op de middelbare school superziek. Tot het punt dat ik een paar weken bedlegerig was. Ik had al mijn boeken gelezen, zoveel aan zelfzorg gedaan dat ik klaar was voor het leven. Alles wat je je kunt voorstellen deed ik het terwijl ik vastzat in bed... afgezien van één ding. Leer haken.

Dus toen gebeurde het. Ik vroeg mijn moeder om de voorraden en ik bunkerde naar beneden en begon te leren. Het was als een openbaring. Ik vroeg me af waarom ik dit niet eerder had gedaan.

De pure vreugde en het gevoel van voldoening dat uit elk project voortkwam, bracht me in de wolken.

Dat is wat dit bedrijf tot bloei heeft gebracht. Ik wilde datzelfde gevoel van pure onschuldige serotonine verspreiden elke keer dat je die knuffel vasthoudt, of die emmerhoed draagt, of iets in je nieuwe gehaakte tas stopt.

Wat het ook is, ik hoop dat je elke keer dat je het ziet dezelfde vreugde en opwinding voelt.

Ik kan jullie allemaal niet genoeg bedanken voor de voortdurende steun en liefde die ik op alle platforms heb gekregen en ik hoop dat deze gemeenschap kan uitgroeien tot een kleine wereld van pure gelukzaligheid voor ons allemaal.

For as long as I have known myself, I have always been a big crafty girl.
As far as crochet however, I never found the patience to sit down and learn it. I always thought it was a "grandma" hobby and boring. Something far too tedious that my little squirrel brain couldn't fathom sitting down to learn.

Then one day in high school I became super sick. To the point that I found myself bedridden for a few weeks. I had read all my books, done so much self care that I was set for life. Anything you can imagine I did it while I was stuck in bed... well besides one thing. Learn to crochet.

So that's when it happened. I asked my mom for the supplies and I bunkered down and started learning. It was like an epiphany. I asked myself why I hadn't done this sooner.

The pure joy and feeling of accomplishment that came out of every project sent me over the moon.

That is what blossomed this business into fruition. I wanted to spread that same feeling of pure innocent serotonin every time you hold that plushie, or wear that bucket hat, or put something in your new crochet bag.

Whatever it is, I hope that you feel the same joy and excitement every time you see it.

I can't thank all of you enough for the continued support and love that I have been shown across all platforms and hope that this community can blossom into a little world of pure bliss for all of us.