Ik teken gezichten en figuren met een flexibele vulpen en houtskool, zonder ooit te gummen.
Ik teken omdat ik de vorm wil begrijpen — wat hem mooi maakt, wat hem aanwezig maakt, wat een paar strepen kunnen uitdrukken. Het niet-gummen is belangrijk voor me: de fouten zijn van mij, de aarzelingen zijn van mij, de lijn die misging maar toch doorliep, is van mij. Ik denk niet dat dat een probleem is dat opgelost moet worden.
Mijn achtergrond ligt in de wiskunde en software. Ik ben dol op technologie en daarom verdiep ik me in beeldbewerking. Ik scan en nabewerk mijn werk zodat elk stuk op elke schaal tot leven kan komen. Maar elk werk begint als inkt of houtskool, gemaakt door mijn geest, mijn hand en mijn oog.
I draw faces and figures with flex fountain pen and charcoal, never erasing.
I draw because I want to understand form — what makes it beautiful, what makes it present, what a few marks can hold. The no-erasing matters to me: the mistakes are mine, the hesitations are mine, the line that went wrong and kept going anyway is mine. I don't think that's a problem to solve.
My background is mathematics and software. I enjoy technology and so I learn about image processing, and I scan and postprocess so each piece can live at any scale. But each piece starts as ink or charcoal, made by my mind, my hand, and my eye.