Geïnspireerd door architectuur
Inspired by Architecture
Ik begon Spaceplay in 2014 nadat ik gedesillusioneerd raakte door de moordende commercie die het architectenberoep beheerst. Architectuur was verworden tot een spel van winstjagen, waarbij de rijke ontwikkelaars de voorkeur kregen boven echte creatieve expressie. Daarom wilde ik mijn passie voor het vak terugwinnen door iets anders te proberen.
Mijn reis met Spaceplay is geworteld in een diep geloof dat gebouwen niet alleen maar structuren zijn; het zijn verhalenvertellers die verweven zijn met de structuur van ons leven. Elk gebouw herbergt een stukje van onze persoonlijke en collectieve ervaringen, wat een gevoel van eigenaarschap en verbondenheid oproept. Uit dit ethos ontstond Spaceplay: een eerbetoon aan het koesteren van de banden die we allemaal hebben met geliefde architecturen, zelfs als we geconfronteerd worden met sloop en verlies.
Voor mij kwam het brutalisme naar voren als de beste lens om dit ethos te verkennen. Ondanks dat het op de rand van uitsterven staat, is het brutalisme een baken van moderne architectonische experimenten. De gedurfde visie is misschien nog niet volledig werkelijkheid geworden, maar de erfenis ervan blijft voortbestaan in de formidabele structuren die erdoor zijn ontstaan. Spaceplay is gewijd aan het behouden en vieren van dit cruciale hoofdstuk in de architectuurgeschiedenis.
I started Spaceplay in 2014 after becoming disillusioned with the cutthroat commercialism controlling the architecture profession. Architecture had devolved into a game of profit-chasing, favouring the wealthy developers over genuine creative expression. So I wanted to reclaim my passion for the craft by trying something different.
My journey with Spaceplay is rooted in a profound belief that buildings aren't just structures; they're storytellers woven into the fabric of our lives. Each edifice holds a piece of our personal and collective experiences, evoking a sense of ownership and connection. This ethos birthed Spaceplay—a tribute to nurturing the bonds we all have with beloved architectures, even in the face of demolition and loss.
For me, Brutalism emerged as the best lens through which to explore this ethos. Despite being on the brink of extinction, Brutalism stands as a beacon of modern architectural experimentation. Its bold vision may not have fully materialised, but its legacy endures in the formidable structures it birthed. Spaceplay is a dedicated to preserving and celebrating this pivotal chapter in architectural history.
