Het uitgangspunt van tinglemomo is eigenlijk heel simpel: het is het geluid van een dobbelsteen die op een tafel landt.
Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met TRPG, was ik enorm gefascineerd door de ervaring van "het creëren van een wereld met je verbeelding". Zonder flitsende graphics biedt het een avontuur dat vrijer is dan welk ander spel ook. En van alle rekwisieten was die kleine D20 hetgene dat me het meest fascineerde.
Het lijkt slechts een transparant veelvlak, maar elke worp lijkt de richting van het lot te bepalen. Dat verweven gevoel van onzekerheid, nervositeit en spanning zette me aan het denken—
Wat als de dobbelsteen zelf een verhaal zou kunnen vertellen?
Daarom ben ik gaan experimenteren met het gebruik van hars om "emotionele" dobbelstenen te maken.
Ik hou van transparantie omdat het, in tegenstelling tot een massief object dat gesloten is, meer op een venster lijkt. Je kunt er kleuren, licht en schaduwen en kleine elementen in aanbrengen, waardoor het eruitziet als een sterrenhemel, een druppel zeewater of een onbekende wereld.
Elke dobbelsteen is voor mij een manier om "een moment vast te leggen":
Het zou het gevoel kunnen zijn van licht dat in het water valt.
Het zou een sprankje hoop in de nacht kunnen zijn.
Of het kan gewoon een onbeschrijflijke kleur zijn die je hart even sneller doet kloppen.
Ik verwerk deze gevoelens in de dobbelstenen, in de hoop dat wanneer je ze tijdens een spel gooit, je niet alleen een getal krijgt, maar ook een klein stukje van je eigen verhaal.
Bij tinglemomo draait het niet alleen om de verkoop van dobbelstenen.
Het gaat erom een klein beetje magie in je handen te leggen.
The starting point of tinglemomo is actually quite simple—it's the sound of a die landing on a table.
When I first got in touch with TRPG, I was deeply attracted by the experience of "constructing a world with imagination." Without fancy graphics, it offers an adventure that's more free - form than any other game. And among all the props, the one that fascinated me the most was that tiny D20.
It just looks like a transparent polyhedron, but every roll seems to determine the direction of fate. That intertwined feeling of uncertainty, nervousness, and anticipation made me start to think—
What if the die itself could tell a story?
So, I began to experiment with using resin to make "emotional" dice.
I like transparency because, unlike a solid object that's closed - off, it's more like a window. You can put colors, light and shadows, and tiny elements inside, making it look like a starry sky, a drop of seawater, or some unnamed world.
Each die is me "preserving a moment":
It could be the feeling of light falling into water,
It could be a glimmer of light in the night,
Or it could just be some indescribable color that gives you a little jolt in your heart.
I incorporate these feelings into the dice, hoping that when you roll it during a game, you don't just get a number but also a little bit of your own story.
tinglemomo isn't just about selling dice.
It's about putting a little bit of tiny magic into your hands.