Ik ben Project X niet begonnen om plastic dozen te verkopen.
Ik ben ingenieur van beroep en piloot uit passie. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door hoe dingen gebouwd worden – hoe ze een last dragen, hoe ze bewegen, hoe ze aanvoelen in je handen. Die denkwijze laat je nooit los.
Toen ik me meer verdiepte in vluchtsimulatie, kon ik de kloof niet langer negeren. Veel hardware zag er goed uit op foto's, maar het voelde niet goed aan. Het was niet ontworpen, maar in elkaar gezet. Lichtgewicht. Hol. Gemaakt om er goed uit te zien, maar niet om te functioneren.
Dus bouwde ik mijn eigen.
Wat begon als een persoonlijke uitdaging, mondde uit in Project X: het ontwerpen en bouwen van modules geïnspireerd op de algemene luchtvaart, zoals echte systemen gebouwd zouden moeten worden. Sterke materialen. Mechanische logica. Strakke lay-outs. Geen franjes. Geen compromissen. Elke hendel, elke vergrendeling, elke beweging moet het echte cockpitinstrument nabootsen.
Ik ontwerp alles zelf. Ik maak prototypes. Ik test. Ik verfijn. Als het niet in een echte cockpit thuishoort, verlaat het mijn werkplaats niet.
Project X gaat niet over gamen. Het gaat over realisme. Het gaat over respect voor de luchtvaart. Het gaat over het bouwen van iets dat goed aanvoelt – omdat het goed gebouwd is.
Ik maak geen speelgoed.
Ik bouw vluchtsimulatiemodules van luchtvaartkwaliteit.
I didn’t start Project X to sell plastic boxes.
I’m an engineer by profession and a pilot by passion. I’ve always been obsessed with how things are built — how they carry load, how they move, how they feel under your hands. That mindset never leaves you.
When I got deeper into flight simulation, I couldn’t ignore the gap. A lot of hardware looked good in photos, but it didn’t feel right. It wasn’t engineered — it was assembled. Lightweight. Hollow. Made to look the part, not live the part.
So I built my own.
What started as a personal challenge turned into Project X — designing and building General Aviation-inspired modules the way real systems should be built. Strong materials. Mechanical logic. Clean layouts. No gimmicks. No shortcuts. Every lever, every detent, every movement has to imitate the real cockpit instrument.
I design everything myself. I prototype. I test. I refine. If it wouldn’t belong in a real cockpit, it doesn’t leave my workshop.
Project X isn’t about gaming. It’s about realism. It’s about respect for aviation. It’s about building something that feels right — because it is built right.
I don’t build toys.
I build aviation-grade flight sim modules.
