SignalFireThreads

Ik ben een levenslange student van het onzichtbare. Ik ben ook een student van schoonheid, en word als een magneet getrokken naar items die, voor mij, een bepaalde aanwezigheid lijken te hebben. ik weet niet precies wat het is – misschien een infusie van de intentie of persoonlijkheid van hun maker, of de zielen en ervaringen van hun eerdere verzorgers, of hun vroegere omgeving, of al deze dingen. Wat het ook is, ik weet dat bepaalde kunstwerken of kledingstukken of bepaalde boeken of handwerkartikelen mij troosten, of als een zalf werken, of mij wakker schudden en confronteren, of mij inspireren en confronteren, ook al lijken ze geen leven te hebben volgens onze definitie. Betover me.

Ik probeer stukken met zo'n aanwezigheid te vinden om met anderen te delen.

mijn items zijn onvolmaakt. Ik kan een onberispelijk genaaide 18e-eeuwse quilt in onberispelijke staat bewonderen, maar veel van de items die mij aanspreken zijn ‘gebrekkig’: sommige kunnen verkleuring hebben, of vervaagde kleuren, of stiksels die loskomen, of krassen en deuken. terwijl ik mijn basiszintuigen gebruik, word ik meer aangetrokken door hoe ze zich voelen.

ik heb onlangs nagedacht over ontologisch ontwerp – hoe onze omgeving ons vormt, hoe de items die we om ons heen hebben en zelfs hun plaatsing onze gedachten beïnvloeden (bedankt feng shui) en hoe de manier waarop we bepaalde dingen organiseren, labelen en categoriseren – zoals items die te koop zijn in een Etsy-winkel, kunnen van invloed zijn op hoe we denken over de wereld, onszelf, onze vrienden, onze huidige moeilijkheden of vreugden, onze levensmissie. Ieder mens heeft een of andere vorm van lijden ervaren, en velen van ons dragen dit met ons mee, en dit onzichtbare gewicht kleurt ons perspectief en belemmert ons vermogen om heel veel dingen te doen. Ik wil anderen inspireren om erachter te komen hoe ze die dode gewichten uit hen kunnen halen, zodat ze de kracht krijgen om op hun eigen unieke manier van zichzelf en de wereld te houden.

mijn categorieën zijn gebaseerd op een proces dat ik heb meegemaakt tijdens het genezen. Genezing is natuurlijk niet lineair, maar ik heb (steeds opnieuw) moeten leren dat ik niet veel verandering in de wereld kan bewerkstelligen als mijn eigen ziel geen vrede heeft. Ik heb de categorieën een beetje ontworpen als een losjes gedefinieerd pad, van de pijn en het verlies en het overleven tot de genezing van wat in ons zit en onszelf terugbrengen naar onze eigen aanwezigheid om ons langzaam naar buiten uit te breiden naar de wereld.

BESCHRIJVING VAN CATEGORIEËN

OVERLEEF – items van comfort en functionaliteit; om overeind te blijven te midden van verdriet, onzekerheid, verdriet, angst of verlies; om ons in te pakken; items die geliefd lijken te zijn en geliefd te zijn.

ÉÉN KLEIN DING – items die inspireren of het zetten van een kleine stap mogelijk maken. verdriet, depressie en rouw gaan vaak gepaard met isolatie, stagnatie en de afwezigheid van motivatie. een deel van ons medicijn ligt in het dwingen van onszelf om te bewegen of de aanwezigheid van iemand anders toe te staan, terwijl we dat liever niet doen.

ADEM | RELEASE – items die kalmte uitstralen en het vrijkomen van energie en angst aanmoedigen na een onverwachte | moeilijk | verschrikkelijk | beangstigende gebeurtenis.

AANWEZIGHEID ZOEKEN – items die ons terugroepen naar onszelf, om alle afleidingen en technologie achter ons te laten en hier en nu te zijn, ook al is het maar voor een korte tijd; items die ons aanmoedigen om bij ons ongemak, verdriet, angst en ongerustheid te blijven zitten en deze te voelen.

BESTEED UW AANDACHT – items die ons aanmoedigen om naar binnen te kijken: waar richten we onze aandacht op? Hoe investeren we onze ongelooflijk kostbare, eindige uren, minuten en seconden? Investeren we onze kracht, aandacht en tijd in de juiste dingen?

EXPAND – onverwacht, verrassend, tot nadenken stemmend, hopelijk geestveranderend; items die ons aanmoedigen om buiten onszelf, ons huis, onze gewoonten, onze oude overtuigingen, op een nieuwe manier te kijken.

VIND EN DEEL VREUGDE - items van schoonheid, kleur, genot, met een vreugdevolle aanwezigheid.

HOUD VAN DE WERELD – items die ons aanmoedigen om naar buiten te kijken; items om met de wereld te delen; geschenken | gedachten | kunst die ons inspireert, begeleidt of ons in staat stelt ons eigen pad te ontdekken om van deze wereld te houden.

---
Als je nog steeds bij me bent, is hier een fragment uit de Negende Duino Elegy van Rainer Maria Rilke - onderdeel van mijn inspiratie voor de winkel:

Prijs de wereld voor de engel: laat het onzegbare terzijde.
Jouw verheven gevoelens raken hem niet.
In het universum, waar hij gevoelens voelt, ben je een beginner.
Laat hem daarom zien wat gewoon is, wat geweest is
gevormd van generatie op generatie, gevormd met de hand en met het oog.
Vertel hem over dingen. Hij zal verbijsterd blijven staan,
zoals jij bij de touwslager in Rome stond
of naast de pottenbakker op de Nijl.
Laat hem zien hoe gelukkig iets kan zijn, hoe onschuldig en de onze,
hoe zelfs een klaagzang pure vorm aanneemt,
dient als een ding, sterft als een ding,
terwijl de viool, die hem zegent, vervaagt.

En de dingen, zelfs als ze voorbijgaan,
begrijp dat we ze prijzen.
Van voorbijgaande aard, ze vertrouwen ons
om hen te redden – wij, de meest vergankelijke van allemaal.
Alsof ze in ons onzichtbare hart wilden
om getransformeerd te worden in – o, eindeloos – in ons.

Aarde, is dit niet wat je wilt? Om in ons te ontstaan, onzichtbaar?
Is het niet jouw droom om zo volledig bij ons binnen te komen?
is er buiten ons niets meer te zien?
Wat, zo niet transformatie,
is je diepste doel? Aarde, mijn liefste,
Ik wil dat ook.

i am a lifelong student of the invisible. i’m also a student of beauty, and am pulled like a magnet towards items that seem, to me, to have a certain presence. i don’t know what it is, exactly—perhaps an infusion of the intent or personality of their maker, or the souls and experiences of their prior caretakers, or their former environments, or all of these. whatever it is, i know that—though appearing to lack any life by our definition—certain pieces of art or clothing or particular books or crafted items comfort me, or act as a salve, or shake me up and confront me, or inspire and enchant me.

i try to find pieces with such presence to share with others.

my items are imperfect. i can raptly admire an impeccably sewn 18th century quilt in pristine condition, but many of the items that speak to me are ‘flawed’: some may have discoloration, or faded colors, or stitching coming undone, or scratches and dents. while i use my basic senses, i am drawn more towards how they feel.

i have been thinking recently about ontological design—how our environment shapes us, how the items we keep around us and even their placement influence our thoughts (thank you feng shui) and how the way in which we organize and label and categorize certain things—like items for sale within an etsy shop—can impact how we think about the world, ourselves, our friends, our current difficulties or joys, our life’s mission. every human has experienced some form of suffering, and many of us carry it around with us, and this invisible weight colors our perspective and inhibits our ability to do a great many things. i want to inspire others to figure out how to move those dead weights out of them, so they are empowered to love themselves and the world in their own unique way.

my categories are based on a process i’ve lived through while healing. healing is not linear, of course, but i've had to learn (over and over) that i can’t effect much change in the world when my own soul lacks peace. i’ve designed the categories kinda like a loosely defined path, from the pain and loss and survival to the healing of what’s within us and bringing ourselves back to our own presence to slowly expanding outward to the world.

DESCRIPTION OF CATEGORIES

SURVIVE—items of comfort and function; to stay afloat in the midst of grief or uncertainty or sadness or fear or loss; to wrap us up; items that seem to have been loved and to have loved.

ONE SMALL THING—items inspiring or enabling the taking of one small step. sadness and depression and grief often involve isolation and stagnation and the absence of motivation. part of our medicine lies in forcing ourselves to move or create or allow another’s presence when we’d much rather not.

BREATHE | RELEASE—items emanating calm, encouraging release of energy and fear after a unexpected | difficult | terrible | frightening event.

SEEKING PRESENCE—items calling us back to ourselves, to drop all distractions and technology and be here, now, even if for just a short while; items encouraging us to sit with and feel our discomfort, sadness, fear, anxiety.

DEVOTE YOUR ATTENTION—items encouraging us to look within: where are we placing our attention? How are we investing our unbelievably precious, finite hours and minutes and seconds? Are we investing our power and attention and time in the right things?

EXPAND—unexpected, surprising, thought-provoking, hopefully mind-changing; items encouraging us to get outside of ourselves, our home, our habits, our old beliefs, to see in a new way.

FIND AND SHARE JOY—items of beauty, color, delight, with a joyful presence.

LOVE THE WORLD—items encouraging us to look outward; items to share with the world; gifts | thoughts | art that inspire or guide or enable us to discover our own path for loving this world.

---
If you’re still with me, here's an excerpt from Rainer Maria Rilke’s Ninth Duino Elegy—part of my inspiration for the store:

Praise the world to the angel: leave the unsayable aside.
Your exalted feelings do not move him.
In the universe, where he feels feelings, you are a beginner.
Therefore show him what is ordinary, what has been
shaped from generation to generation, shaped by hand and eye.
Tell him of things. He will stand still in astonishment,
the way you stood by the ropemaker in Rome
or beside the potter on the Nile.
Show him how happy a thing can be, how innocent and ours,
how even a lament takes pure form,
serves as a thing, dies as a thing,
while the violin, blessing it, fades.

And the things, even as they pass,
understand that we praise them.
Transient, they are trusting us
to save them—us, the most transient of all.
As if they wanted in our invisible hearts
to be transformed into—oh, endlessly—into us.

Earth, isn't this what you want? To arise in us, invisible?
Is it not your dream, to enter us so wholly
there's nothing left outside us to see?
What, if not transformation,
is your deepest purpose? Earth, my love,
I want that too.