Ik maak al bijna mijn hele leven vreemde figuurtjes van verschillende soorten klei, en treed daarmee in de voetsporen van mensen die door de eeuwen heen een klompje aarde van de grond hebben geraapt en er een figuurtje van hebben gevormd om zichzelf of anderen een glimlach te bezorgen. Onlangs ben ik weer met keramiek aan de slag gegaan en er is iets werkelijk magisch aan het beginnen met een klomp klei en eindigen met een volledig gevormd, felgekleurd figuurtje.
I've been making weird little guys out of various kinds of clay for almost as long as I've been alive, joining a long line of people over millennia who have picked up a lump of dirt off the ground and molded it into a little guy to make themselves or other people smile. I've recently returned to ceramics and there is something truly magical about starting out with a lump of clay and ending up with a fully formed brightly colored little guy.