Wie is Sam: The Cross-Eyed Explorer?
Who is Sam: The Cross-Eyed Explorer?
Waarom zou ik in godsnaam mijn kunst baseren op een grijze kat met gekruiste ogen? Nou, ik zal het je vertellen. Om het kort te zeggen, hij is een zeer unieke kat. Ja alle katten zijn uniek maar hij is gewoon speciaal. In 2007 verhuisde ik naar het huis van Milstead en ontmoette ik Sam als een zwerfhond. Hij was klein, erg vriendelijk en zijn ogen zagen er gewoon gek uit. Ik zou hem gedag zeggen en hij zou me volgen rond de tuin. Mijn eerste Halloween in het huis bracht ik de avond door op de veranda om snoep te geven en Sam was de hele tijd bij me. Ik zal vermelden dat hij op dat moment problemen had met zijn spijsverteringskanaal omdat hij erg gasachtig was. Het was moeilijk om van Halloween te genieten toen hij stille bommen bleef gooien.
Pas tegen Kerstmis adopteerde ik hem eindelijk als mijn kat. Hij stond bij de achterdeur en mijn vriend vroeg of we hem binnen mochten laten terwijl hij buiten aan het bedelen was. Het was ook een beetje fris die avond. Ik zei ok en Sam maakte zich thuis. Hij had nog nooit een kattenbak gebruikt, dus die eerste nacht wist hij niet zeker waar hij naartoe moest om het toilet te gebruiken. Hij vond de kerstboom en dacht dat het net was alsof hij buiten was en ging onder de boom door. Sam is een snelle leerling, want hij kwam al snel achter de kattenbak.
Sam groeide populariteit onder de familie en hij begroette iedereen die het huis binnenkwam. Hij zou snel iemands genegenheid winnen met zijn maniertjes en karakter. Soms komt hij wel in de problemen, maar het is moeilijk om helemaal boos op hem te zijn als hij naar je kijkt en je geen idee hebt welke kant hij op kijkt. Is zijn gezichtsvermogen aangetast? Nee, hij ziet het prima. Hij gebruikt zijn ogen om je vertrouwen te winnen.
Een paar dingen waar je op moet letten als je Sam ooit bezoekt, is dat hij elke niet-bekeken beker zal aanvallen, rietjes zal nemen en je je schoenen moet uittrekken om hem lief te hebben. Ja, hij heeft een schoenenfetisj. Hij houdt meer van ze als je die dag toevallig op veel verschillende locaties hebt gelopen, omdat hij van alle geuren houdt. Op dit moment terwijl ik dit schrijf heb ik een rietje naast mijn laptop en ik weet dat Sam zich ervan bewust is dat het er is. Op dit moment doet hij een dutje. Als ik een rietje weggooi, moet ik het in de vuilnisbak doen met een deksel. Sam kan rietjes opsnuiven. Ik zal een rietje op de bodem van een vuilnisbak leggen en er items op leggen, denkend dat hij het niet zou weten. Sam komt later langs en slaat het blikje omver om het stro uit te graven.
In 2010 veranderde mijn leven toen ik leed aan een auto-immuunziekte genaamd HSP Vasculitis. De ziekte zorgde ervoor dat ik weg moest lopen van mijn carrière als kunstleraar en mijn manier van leven moest veranderen. Toen de depressie begon binnen te sluipen, was Sam er altijd om me op te vrolijken. Elke dag bracht hij een glimlach op mijn gezicht en herinnerde me eraan dat alles goed zou komen. Omdat ik zijn vreugde wil verspreiden, heb ik van ons bedrijfsmotto 'glimlachen besmettelijk maken' gemaakt. Ik hoop dat elk kunstwerk een glimlach op je gezicht tovert. Ik heb nog nooit zo'n kat ontmoet en dus moest ik hem gewoon met het publiek delen. Een meerderheid van de verhalen is gebaseerd op werkelijke dingen die ik hem heb zien doen of iets dat in mijn leven is gebeurd.
Why on Earth would I base my art around a gray cat with crossed eyes? Well, I'll tell you. To put it short, he is a very unique cat. Yes all cats are unique but he is just special. In 2007 I moved into the milstead house and I met Sam as a stray. He was small, very friendly, and his eyes just looked silly. I would say hello to him and he would follow me around the yard. My first Halloween at the house I spent the evening on the front porch giving candy and Sam was with me the entire time. I will mention that at that time he was having issue with his digestive track as he was very gassy. It was hard to enjoy Halloween when he kept dropping silent bombs.
It wasn't until close to Christmas that I finally adopted him as my cat. He was at the back door and my friend asked if we could let him in as he was begging outside. It was also a bit chilly that night. I said ok and Sam made himself at home. He never used a litter box before so that first night he wasn't sure where he was supposed to go to use the restroom. He found the Christmas tree and thought it was just like being outside and went underneath the tree. Sam is a fast learner as he soon figured out litter box.
Sam grew popularity among the family and he greeted everyone that came into the house. He quickly would gain one's affection with his mannerisms and character. At times he does get into trouble but it is hard to be fully mad at him when he looks at you and you have no idea which way he is looking. Is his vision affected? No, he sees just fine. He uses his eyes to gain your trust.
A couple of things you have to be aware of if you ever happen to visit Sam is that he will attack any unwatched cup, take straws, and you have to take off your shoes for him to love on. Yes, he does have a shoe fetish. He loves them more if you happened to walk in many different locations that day as he loves all the smells. Right now as I am writing this I have a straw next to my laptop and I know Sam is aware of it being there. At the moment he is taking a nap. Whenever I discard a straw I have to put it in the trashcan that has a lid. Sam can sniff out straws. I will put a straw at the bottom of a trash can and put items on top of it thinking he wouldn't know. Sam will later come by and knock over the can to dig out the straw.
In 2010 my life changed when I suffered from an autoimmune disease called HSP Vasculitis. The disease caused me to have to walk away from my career of being an art teacher and change my way of life. As depression began to creep in, Sam was always there to cheer me up. Every day he brought a smile to my face and reminded me that everything was going to be alright. As I want to spread his joy I made our business motto into "making smiles contagious." I hope that every piece of artwork brings a smile to your face. I have never met a cat like this one and so I just had to share him with the public. A majority of the stories are based off of actual things I have observed him doing or something that has occurred in my life.
