Dit is geen werkplaats in de traditionele zin van het woord — het is ons gezin, met verschillende passies die in de loop der tijd op natuurlijke wijze samengekomen zijn.
Ik ben beeldhouwer van beroep, en voor mij is werken met vorm iets instinctiefs. Ik maak tuindecoraties en geef elk stuk zo vorm dat het een eigen karakter en ingetogen aanwezigheid heeft. Het is een proces dat geduld vereist – en een bepaalde vorm van stilte.
Mijn vrouw naait – ze maakt kussens en dekens, altijd met natuurlijke materialen. Ik zie hoeveel aandacht ze aan elk detail besteedt, zodat elk stuk warm en comfortabel aanvoelt. En onze dochter werkt met chenilledraad en vormt er zorgvuldig bloemen mee. Voor haar is het meer dan alleen knutselen – het helpt haar om tot rust te komen, zich te concentreren en op haar eigen manier uit te drukken wat ze voelt.
We werken allemaal apart, ieder in zijn eigen ruimte, volledig geconcentreerd op wat we doen. Maar 's avonds verandert alles.
We komen samen en delen wat we hebben gemaakt. Geen druk, geen kritiek – alleen oprechte nieuwsgierigheid. Soms praten we, soms kijken we gewoon. En op de een of andere manier ontstaan er in deze stille momenten vanzelf nieuwe ideeën.
Toen besefte ik dat dit niet zomaar objecten zijn. Ze vertegenwoordigen iets meer. Een deel van onze tijd, onze aandacht en onze verbondenheid als gezin.
En het betekent heel veel voor ons om dat met jullie te delen!
This is not a workshop in the traditional sense — it’s our family, with different passions that have naturally come together over time.
I’m a sculptor by profession, and for me, working with form is something instinctive. I create garden décor, shaping each piece so it carries its own character and quiet presence. It’s a process that requires patience — and a certain kind of silence.
My wife sews — she creates pillows and blankets, always choosing natural materials. I see how much attention she gives to every detail, making sure each piece feels warm and comforting. And our daughter works with chenille wire, carefully shaping flowers. For her, it’s more than just crafting — it helps her slow down, focus, and express what she feels in her own way.
We all work separately, each in our own space, fully immersed in what we do. But in the evening, everything changes.
We come together and share what we’ve made. No pressure, no criticism — just genuine curiosity. Sometimes we talk, sometimes we simply look. And somehow, in these quiet moments, new ideas appear on their own.
That’s when I realize — these are not just objects. They carry something more. A part of our time, our attention, and our connection as a family.
And it means a lot to us to share that with you!