Ze zeiden: "Wat je doet (poppen maken) is geen kunst, het is een ambacht"
They said "What you do (Dollmaking) is not art, it's a craft"
Mijn poppen zijn een soort manier voor mij om alle vrouwelijkheid, sexiness en zelfvertrouwen uit te drukken die ik zou willen laten zien. In zekere zin zijn ze allemaal van mij. Poppen maken? Ik heb altijd poppen gemaakt. Mijn zus is trots om te zeggen dat ze de eerste heeft. Dit is alles wat ik ooit heb willen doen. Toen ik op de kunstacademie zat, heb ik nooit een ziel verteld dat ik het leuk vond poppen maken, Philadelphia is NIET Europa waar poppen maken als een kunst wordt vereerd. Later, bij de kunstwinkel waar ik werkte, zeiden ze dat wat ik deed knutselen was, geen echte kunst. Ik heb vele dagen voor een leeg doek zitten huilen omdat het niet was wat ik echt wilde zijn (een schilder), maar het gevoel dat ik dankbaar moest zijn voor de mogelijkheid om überhaupt kunst te maken. De meeste mensen werken zo hard dat ze niet de kans krijgen om op zoek te gaan naar vormen van zelfexpressie Dus maakte ik poppen voor de kinderen in mijn familie, die ze accepteerden met verbaasde uitdrukkingen. Op een dag had ik er genoeg van. Ik ging dit professioneel nastreven, ik ging poppen maken. Veel mensen kregen het niet en ze kochten het niet." waarom doe je dit" "verlaag je prijzen" "Verlaag je verwachtingen" Maar ik heb nooit opgegeven ..... Maar het avontuur is nog niet voorbij. Ik zal je geen happy end geven want dit is niet het einde van het verhaal.............
My dolls are kind of a way for me to express all the femininity,sexiness and confidence I would be mortified to show myself.In a way, they are all me. Making Dolls?I have always made dolls. My sister is proud to say she has the first one. This is all I have ever wanted to do. When I was in art school I never told a soul that I enjoyed Doll making, Philadelphia is NOT Europe where doll making is revered as an art. Later, at the art supply where I worked they said what I was doing was crafts, not real art. I spent many days sitting in front of a blank canvas crying because it wasn't what I really wanted to be (a Painter), but feeling I should be grateful for the opportunity to make art at all. Most people are working so hard they don't get the chance to look for forms of self expression So I made dolls for the children in my family, who accepted them with puzzled expressions.One day I had had enough. I was going to pursue this professionally, I was going to make dolls. Many people didn't get it and they didn't buy."why are you doing this" "lower your prices" "Lower your expectations" But I never gave up.....But the adventure isn't over. I won't give you a happy ending because this is not the end of the story.............
